ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

 

 

Τα πρωτα σκυρτιματα του Φθηνοπωρου
 Ο Ουρανός της Λόχμης,
φοράει τα γκρίζα ρούχα,
η Κυρα Πανάγιω
τοιμάζει τον τραχανά του χειμώνα
και το μυαλό μου είναι ντιπ κατά ντιπ απόν!!!
Γραφει οκαλος φιλος Δημητρης Δημητριου

Άσκηση

Ομορφιά

Όμορφος Κόσμος

Σχέσεις

Ενδιαφέροντα

Ψυχολογία

Διατροφή

• Συνταγές

MenuΥγεία Ευεξία Άσκηση Ομορφιά Όμορφος Κόσμος Σχέσεις Ενδιαφέροντα Ψυχολογία Διατροφή -Συνταγές

Home / Σχέσεις / Εκείνους που εμπιστεύτηκα και με πρόδωσαν, τους έχω απαλλάξει…

Εκείνους που εμπιστεύτηκα και με πρόδωσαν, τους έχω απαλλάξει…

4 Μαίου 2015

• 
  
• 
  

Εκείνους που αγάπησα και με πλήγωσαν, τους έχω απαλλάξει.
Δεν τους προσάπτω πια τα όνειρα που ζουν ανάμεσά μας ρημαγμένα, δεν τους χρεώνω εκείνα τα ανεκπλήρωτα που οι άνθρωποι δεν τολμούν να ζήσουν, δεν τους κατηγορώ για τα αμετάκλητα όπως τις ευκαιρίες που χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου.
Κάποιοι χαράζουν πορείες στη ζωή τους πριν καν τις διαβούν. Δρόμοι που ακολουθούν τα στερεότυπα, όπου το φαίνεσθαι είναι σημαντικότερο του είναι. Δρόμοι αδιέξοδοι.
Ακόμα και ο τρόπος που ονειρεύονται είναι συμβατικός και λιγόψυχος. Είναι αβάσταχτη για αυτούς η ευτυχία που βρίσκει κανείς στα απλά πράγματα.
Την αγάπη τη θέλουν πιστό αντίγραφο της φαντασία τους, καμία απόκλιση από το ιδεατό, που δεν γνωρίζουν πως είναι προσιτό μόνο στο νου και όχι στις αισθήσεις. Χτίζουν πάνω σε όνειρα άψυχα, μιλούν για αγάπη, μα δεν ξέρουν τι σημαίνει.
Εκείνους που αγάπησα και με πλήγωσαν, τους έχω απαλλάξει από μια διαφορετική, αλλά κοινή πορεία στη ζωή και από την ανατροπή που φέρνουν τα αισθήματα.
Εκείνους που εμπιστεύτηκα και με πρόδωσαν, τους έχω απαλλάξει.
Δεν τους καταλογίζω πλέον ευθύνες για την στόφα από την οποία είναι φτιαγμένοι, δεν τους επικρίνω που λιποτάκτησαν την πιο κρίσιμη στιγμή, δεν τους εμπαίζω για τις φορές που δεν είχαν το θάρρος να με κοιτάξουν στα μάτια, όπως τότε που έπεσαν οι μάσκες τους και έτρεξαν να κρυφτούν.
Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι.
Οι χλιαροί, οι αχάριστοι, οι συμφεροντολόγοι. Όσοι υπακούν τυφλά στις αδυναμίες τους, εκείνοι που γίνονται υποχείρια της επιθυμίας των άλλων και όσοι φτηνά, γεμάτοι αγνωμοσύνη ξεχνούν και δικάζουν. Εκείνοι που τους διαφεύγει το γεγονός πως δεν είναι όλοι οι κατηγορούμενοι ένοχοι, ούτε όλοι οι δικαστές αθώοι.
Δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν ποτέ τη διαφορά μεταξύ της τιμής και του δικαίου, πόσο απέχει η πίστη από την αφοσίωση, την έννοια της λέξης φιλότιμο.
Εκείνους που εμπιστεύτηκα και με πρόδωσαν, τους έχω απαλλάξει από τις δύσκολες έννοιες και από το βάρος που διέπει τις αξίες.
Και κάπως έτσι, απαλλάχτηκα από τους δήθεν της ζωής μου, που προσποιήθηκαν τους σημαντικούς, εκείνους τους όλο και πιο λίγους στη θέση του πολύ.
Λυτρώθηκα από εκείνα τα “αν” και τα “γιατί” που κυριεύουν τη σκέψη, από εκείνα τα ψεύτικα σ’ αγαπώ που αμαυρώνουν την αγάπη, από εκείνα τα μάταια όπως η προσμονή για κάτι που δεν έρχεται.
Απεγκλωβίστηκα από όσα -καθώς μου λείπει το χάρισμα- δεν ήμουν, δεν είμαι και δεν μπορώ να γίνω.
Η υποκριτική, όπως όλες οι τέχνες, προϋποθέτει ταλέντο.
Γι’αυτό και -νιώθοντας ευγνωμοσύνη για όσα λόγω χαρακτήρα είναι αδύνατο να υποδυθώ- την παραχωρώ σε εκείνους που την κατέχουν.
Τον εαυτό μου άλλωστε, τον έχω απαλλάξει από ρόλους που δεν του ταιριάζουν.
Γράφει η Σοφία Ισμήνη.

Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας

Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας .: Μύθοι του Αισώπου .: Έγραψαν .: Ματιά

Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας .: Μύθοι του Αισώπου .: Έγραψαν .: Ματιά

http://dl.glitter-graphics.com/pub/1726/1726656sombu96gyx.gif -- go to www.glitter-graphics.com

ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ ΕΡΗΝΟΥΛΑ ΜΟΥ

Κάθε ρυτίδα του προσώπου μας..
είναι και μια ιστορία..
που ζήσαμε με θάρρος..
υπερηφάνεια... χαμόγελο... κλάμα... αγάπη..
Είναι σαν τα λόγια ενός ανοιχτού βιβλίου.....
ξεφυλλισμένο από τον χρόνο..

 

 

Αδιέξοδο

Τα μάτια χαμηλώνεις και δακρίζεις,
τον ήλιο δεν κοιτάς τον φωτεινό,
στα μαύρα η ψυχή σου είναι ντυμένη
και περπατάς σε δρόμο σκοτεινό.
...

Με χίλια βάσανα η ζήση φορτωμένη,
διέξοδο δεν βρίσκεις πουθενά,
κανείς στο πλάι σου δεν σε καταλαβαίνει
και μεγαλώνουν της ψυχής σου τα κενά.


Στέκονται δίπλα σου αμίλητοι, βουβοί
ανθρώποι που για άλλα προσδοκούσες,
βοήθεια ζητάς μα που να βρεις;
και πάλι μόνος αν μπορείς κι αν δεν μπορούσες.


Και όλο ζητάς μιαν αφορμή
να βρεις διέξοδο, να δώσεις μια λύση,
μα όταν δραπετεύει η ψυχή
σεργιάνι βγαίνει η θλίψη.

 

Την Πρωτομαγιά τα λούλουδα γιορτάζουν.

καλημερα Ειρηνη μου στο χρονοογιο σου εκει που λεει αρχειο δραστηριοτητων ανοιγουμε τις 3 τελειτσες και πας εκει που λεει ρυθμισεις χρονολογιου και σου ανοιγει πινακας. εκει που λεει ποιοι μπορουν να βλεπουν το περιεχομενο του χρονολογιου μου;; θα βαλεις ολο

Την Πρωτομαγιά τα λούλουδα γιορτάζουν.

Την Πρωτομαγιά τα λούλουδα γιορτάζουν.